سندرم دکرون چیست و چه علائمی دارد

سندرم دکرون چیست؟

سندرم دکرون دست یا تاندونیت دکرون، نوعی التهاب و ضخیم‌ شدن غلاف تاندون‌های شست دست در نزدیکی مچ است که باعث درد در کنار شست و قسمت خارجی مچ می‌شود.

این مشکل معمولا هنگام گرفتن اجسام، بلند کردن کودک، تایپ کردن، چرخاندن مچ یا استفاده تکراری از دست بیشتر می‌شود. درمان سندرم دکرون بسته به شدت علائم می‌تواند با استراحت، آتل، داروهای ضدالتهاب، تزریق کورتون، فیزیوتراپی و در موارد مقاوم با جراحی انجام شود.

سندروم دکرون چه علائمی دارد؟

علائمی که تجربه می‌کنید به شرح زیر است:

• درد و تورم در نزدیک پایه شست احساس می‌کنید.
• در حرکت دادن انگشت شست و گرفتن اشیا دچار مشکل هستید.
• کلیک یا قفل شدن تاندون‌ها هنگامی که در حال حرکت دادن شست یا مچ دست خود هستید.

اگر این بیماری بدون درمان ادامه داشته باشد و طولانی شود، احساس درد به ساعد دست نیز گسترش می‌یابد. در چنین شرایطی با حرکت دادن شست و مچ دست احساس درد بیشتری خواهید داشت.

علت ایجاد سندرم دکرون چه می‌تواند باشد؟

معمولا این عارضه به دلیل فعالیت بیش از حد مانند تکرار یک حرکت خاص ایجاد می‌شود که ممکن است باعث تحریک پوشش اطراف تاندون‌ها شود. در صورت ایجاد تحریک ممکن است تاندون‌ها ضخیم و متورم شوند، چنین شرایطی باعث محدود شدن حرکت تاندون‌ها خواهد شد.

سایر عوامل موثر در ایجاد این عارضه به شرح زیر است:

• آرتریت التهابی مانند آرتریت روماتوئید
• آسیب مستقیم به مچ دست و ایجاد اسکار (باعث محدود شدن حرکت تاندون می‌شود)
• احتباس مایع به دنبال تغییراتی مانند تغییرات هورمونی در بارداری

چه عواملی احتمال این بیماری را افزایش می‌دهد؟

عواملی تاثیرگذار به شرح زیر است:

سن

افراد بین سنین 30 تا 50 سال بیشتر در معرض این عارضه قرار دارند.

جنسیت

این سندرم بیشتر در خانم‌ها نسبت به آقایان مشاهده شده است. این وضعیت می‌تواند با بارداری نیز مرتبط باشد.

نگهداری از کودک

افرادی که همیشه در حال نگهداری از کودکان هستند، بلند کردن مکرر کودک احتمال ابتلا به این عارضه را افزایش می‌دهد.

به واسطه شغل یا فعالیت‌های روزانه

افرادی که در طول روز فعالیت‌های تکراری با دست و مچ دست خود انجام می‌دهند، در معرض خطر ابتلا به این سندرم قرار دارند.

بیشتر بخوانید: درمان انگشت شست اسکی بازان

در صورت عدم درمان چه عوارضی ایجاد می‌کند؟

اگر این بیماری درمان نشود یا تحت درمان برای کنترل علائم خود نباشید، احتمال ایجاد چنین مشکلاتی وجود دارد:

• کاهش عملکرد دست و مچ دست
• ضعف و ناتوانی در گرفتن اشیا
• گسترش درد به نواحی دیگر
• تغییر دائمی در تاندون و غلاف آن
• احتمال خطر آسیب به اعصاب مجاور
• تجربه عوارض جراحی (در صورت نیاز به عمل جراحی)

آیا راهکاری برای پیشگیری وجود دارد؟

از فعالیت بیش از حد و تکراری با دست خود خودداری کنید و به این موارد توجه داشته باشید:

• به تکنیک‌های صحیح حرکاتی که با دست انجام می‌دهید، توجه کنید.
• برای جلوگیری از آسیب دیدگی ورزشی، تمرینات جدید را نیز امتحان کنید.
• اگر مجبور به انجام فعالیت‌های تکراری هستید، به دست خود استراحت دهید.
• هنگامی که احساس درد در ناحیه شست و مچ دست خود دارید، هیچ فعالیت با دست خود انجام ندهید.
• پس از انجام فعالیت شدید به بدن خود فرصت استراحت و ریکاوری دهید.

سندرم دکرون چگونه تشخیص داده می‌شود؟

متخصص درد ابتدا برای تشخیص این عارضه معاینات فیزیکی را انجام می‌دهد تا متوجه شود بیمار در چه وضعیتی قرار دارد. یکی از تست‌های رایجی که برای تشخیص این بیماری انجام می‌دهند، آزمایش فینکلشتاین است. معمولا این عارضه نیازی به عکس‌های تصویربرداری برای تشخیص این عارضه ندارد.

تست فینکلشتاین چیست؟

تست فینکلشتاین یکی از مهم‌ترین تست‌های تشخیصی برای سندرم دکرون است. در این تست تست فینکلشتاین برای درد شست، شست داخل مشت قرار می‌گیرد و سپس مچ به سمت انگشت کوچک خم می‌شود. اگر در این حالت درد واضح در کنار شست و مچ ایجاد شود، تست مثبت تلقی می‌شود و به نفع سندرم دکرون است.

این تست دکرون برای تشخیص قطعی به‌ تنهایی کافی نیست؛ اما در کنار علائم و معاینه پزشک، کمک زیادی به تشخیص می‌کند.

درمان سندرم دکرون

درمان سندرم دکرون به شدت درد، مدت زمان علائم و پاسخ بدن به درمان‌های اولیه بستگی دارد. در بسیاری از بیماران، درمان‌های غیرجراحی مؤثر هستند.

درمان بدون جراحی

درمان بدون جراحی معمولا اولین انتخاب است و شامل موارد زیر می‌شود:

• استراحت: کاهش فعالیت‌هایی که درد را تشدید می‌کنند
• آتل: ثابت نگه داشتن شست و مچ برای کم شدن فشار روی تاندون‌ها
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی: برای کاهش درد و التهاب
• کمپرس سرد: به‌خصوص در فاز درد و التهاب
• اصلاح فعالیت: تغییر روش انجام کارهای تکراری

دارو

داروهای ضدالتهاب مانند NSAIDها می‌توانند به کاهش درد و التهاب کمک کنند. این داروها معمولا برای کنترل علائم خفیف تا متوسط کاربرد دارند، اما درمان قطعی محسوب نمی‌شوند و باید طبق نظر پزشک مصرف شوند.

تزریق کورتون

تزریق کورتون یکی از مؤثرترین درمان‌ها برای سندرم دکرون است، مخصوصا زمانی که استراحت و دارو به‌ تنهایی کافی نباشند. این تزریق معمولا داخل غلاف تاندون انجام می‌شود و می‌تواند التهاب را به‌طور قابل توجهی کم کند.

• چه زمانی انجام می‌شود؟

  زمانی که درد مداوم باشد یا درمان‌های اولیه پاسخ کافی نداده باشند.

• درصد موفقیت:

  در بسیاری از بیماران، تزریق کورتون باعث بهبود قابل توجه علائم می‌شود.

• چند بار قابل انجام است؟

  تعداد دفعات تزریق باید محدود و بر اساس نظر پزشک باشد.

• بعد از تزریق چه مراقبت‌هایی لازم است؟

  استراحت نسبی، پرهیز از فشار به شست و پیگیری پزشک.

آتل دکرون

آتل دکرون برای کاهش حرکت شست و مچ و کم‌ کردن فشار روی تاندون‌ها استفاده می‌شود. این آتل معمولا نوعی آتل شست‌ گیر یا thumb spica splint است.

• چه آتلی مناسب است؟

  آتلی که شست و بخشی از مچ را ثابت نگه دارد.

• چند ساعت استفاده شود؟

  بسته به شدت علائم، معمولا در طول روز و هنگام فعالیت توصیه می‌شود.

• شب هم باید بسته شود؟

  در بسیاری از موارد، استفاده شبانه هم می‌تواند مفید باشد، مخصوصا اگر درد شبانه وجود داشته باشد.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی در کاهش درد، بهبود حرکت و اصلاح الگوی استفاده از دست نقش دارد. بسته به وضعیت بیمار، ممکن است از تمرینات کششی، تقویتی، آموزش ارگونومی و روش‌های ضد درد استفاده شود.

ورزش سندرم دکرون

ورزش بیماری دکرون باید مرحله‌ای، ملایم و بدون ایجاد درد شدید باشد. انجام تمرین‌های درست می‌تواند به بهبود عملکرد دست کمک کند، اما تمرین نادرست ممکن است علائم را بدتر کند.

تمرین کششی شست

شست را به‌ آرامی به سمت عقب و دور از کف دست حرکت دهید تا کشش ملایمی در کنار شست احساس شود. این حرکت باید بدون درد شدید انجام شود و چند ثانیه نگه داشته شود.

کشش مچ

دست را به‌ آرامی به سمت مخالف درد خم کنید تا فشار روی تاندون‌ها کمتر شود. این تمرین برای کاهش خشکی مفید است.

تمرین تقویتی

بعد از کاهش درد، می‌توان تمرین‌های سبک برای تقویت عضلات شست و ساعد انجام داد. این تمرین‌ها باید تدریجی باشند و با مقاومت زیاد شروع نشوند.

زمان انجام تمرین

معمولا تمرین‌ها بعد از کاهش التهاب اولیه و با نظر پزشک یا فیزیوتراپیست شروع می‌شوند.

چه زمانی نباید ورزش کرد؟

اگر درد شدید، تورم واضح یا التهاب فعال وجود داشته باشد، ورزش می‌تواند وضعیت را بدتر کند.

جراحی سندرم دکرون

جراحی زمانی مطرح می‌شود که درمان‌های غیرجراحی مؤثر نباشند یا درد برای مدت طولانی ادامه پیدا کند. در جراحی، فضای غلاف تاندون آزادتر می‌شود تا فشار از روی تاندون‌ها برداشته شود.

چه زمانی نیاز به جراحی است؟

• عدم پاسخ به درمان‌های غیرجراحی
• درد طولانی‌مدت، معمولا بیش از ۳ تا ۶ ماه
• محدودیت شدید حرکت
• عود مکرر علائم

عوارض جراحی دکرون

• درد یا حساسیت موقت بعد از عمل
• احتمال خشکی یا چسبندگی
• عفونت یا خونریزی، هرچند نادر
• نیاز به مراقبت و توانبخشی پس از عمل

درمان خانگی سندرم دکرون

درمان خانگی می‌تواند به کاهش علائم کمک کند، اما جایگزین درمان پزشکی نیست. اقدامات مفید عبارت‌اند از:

• استراحت دادن به دست
• کمپرس سرد چند بار در روز
• پرهیز از حرکات تکراری شست
• استفاده از آتل در زمان فعالیت
• کاهش فشار هنگام بلند کردن اشیا
• اصلاح نحوه گرفتن موبایل، موس و اشیا

درمان سنتی دکرون

در این زمینه، روش‌هایی مثل استراحت، کمپرس سرد و کاهش فعالیت‌های تکراری ممکن است به کاهش علائم کمک کنند. با این حال، این روش‌ها جایگزین درمان پزشکی نیستند و اگر درد ادامه‌دار باشد، باید توسط پزشک بررسی شوید.

تفاوت درمان‌ها

چه مدت پس از درمان احساس بهتری خواهم داشت؟

احساس بهبودی پس از درمان برای هر فرد بسته به شرایطی که دارد می‌تواند متفاوت باشد. برخی از افراد نیاز دارند که برای چند هفته از آتل یا بریس استفاده کنند.

نکته‌های که وجود دارد این است تا زمانی که پزشک به شما اجازه نداده است نمیتوانید فعالیت‌های بدنی خود را آغاز کنید، حتی اگر احساس بهبودی و راحتی دارید.

اگر قبل از بهبودی کامل به تاندون های خود فشار زیادی وارد کنید، احتمال آسیب‌دیدگی مجدد بیشتر خواهد شد.

مدت زمان بهبودی سندرم دکرون

آیا فیزیوتراپی در درمان سندرم دکرون موثر است؟

بله، فیزیوتراپی با تقویت و کشش عضلات و تاندون‌های مچ دست، به کاهش درد و بهبود حرکات کمک کند. تمرینات کششی و تقویتی باید تحت نظر فیزیوتراپیست انجام دهید.

آیا سندرم دکرون در بارداری شایع است؟

بله، سندرم دکرون در بارداری و همچنین در دوران شیردهی شایع‌تر است. تغییرات هورمونی، احتباس مایع و استفاده مکرر از دست برای مراقبت از نوزاد می‌تواند این مشکل را تشدید کند. در بسیاری از موارد، علائم بعد از زایمان یا با کاهش فشار روی دست بهتر می‌شوند، اما گاهی درمان اختصاصی لازم است.

تفاوت سندرم دکرون با سندرم تونل کارپال