جراحی دنبالچه با لیزر و عمل برداشتن دنبالچه؛ مراحل، عوارض و نقاهت

جراحی دنبالچه با لیزر چیست؟

در سال‌های اخیر، ورود فناوری لیزر به حوزه پزشکی با تحولات بزرگی همراه بوده است؛ اما این محبوبیت باعث شده اصطلاح عمل دنبالچه با لیزر در فضای اینترنت دچار کژتابی شود. استخوان دنبالچه (Coccyx) یک ساختار استخوانی متراکم در انتهای ستون مهره‌هاست. برای اصلاح یا برداشتن خود استخوان، انرژی نوری لیزر نمی‌تواند جایگزین ادوات ظریف ارتوپدی و جراحی شود، مگر آنکه از لیزر بافت نرم برای برش‌های ابتدایی پوست یا کوتر ملایم استفاده شود. بنابراین تفکیک این تعاریف نخستین گام در تصمیم‌گیری درست است.

کوکسیژکتومی (Coccygectomy) چیست؟

عمل استاندارد جراحی استخوان دنبالچه در دنیای پزشکی با نام کوکسیژکتومی شناخته می‌شود. در این عمل، جراح از طریق برشی مشخص در خط وسط یا کمی متمایل به طرفین، استخوان دنبالچه را آزاد کرده و بخش آسیب‌دیده یا کل مهره‌های دنبالچه را خارج می‌کند. این جراحی یک مداخله حساس است و تنها زمانی مطرح می‌گردد که بیمار ماه‌ها به درمان‌های دارویی، مداخله‌ای و فیزیکی پاسخ نداده باشد.

تفاوت جراحی دنبالچه با لیزردرمانی درد دنبالچه

بسیاری از افراد لیزر پرتوان در کلینیک‌های درد یا مراکز توانبخشی را با جراحی اشتباه می‌گیرند. لیزردرمانی درد دنبالچه (Low-Level or High-Intensity Laser Therapy) یک تکنیک سرپایی و کاملا غیرتهاجمی است. پروب لیزر روی پوست قرار می‌گیرد تا با افزایش جریان خون موضعی، تعدیل فاکتورهای التهابی و تحریک ترمیم سلولی، درد رباط‌ها و عضلات متصل به دنبالچه را تخفیف دهد. در این روش هیچ استخوانی خارج نمی‌شود و برشی روی بافت انجام نمی‌گیرد.

تفاوت جراحی استخوان دنبالچه با لیزر کیست مویی

یکی از رایج‌ترین اشتباهات جستجوگران، یکی دانستن عمل استخوان با کیست مویی (سینوس پیلونیدال) است. کیست مویی یک عفونت مزمن در پوست و بافت زیرجلدی شیار بالای باسن است که ارتباطی به ساختار استخوانی دنبالچه ندارد و سوزاندن مجرای آن با فیبر نوری لیزر، عملی بسیار رایج و کم‌تهاجمی است. در مقابل، جراحی دنبالچه مستقیماً با مفاصل، رباط‌ها و بافت استخوانی ستون فقرات سروکار دارد.

چه زمانی دنبالچه نیاز به جراحی دارد؟

پزشکان جراحی را در خط نخست مدیریت بیماری قرار نمی‌دهند. دنبالچه محل اتصال چندین تاندون، عضله دیافراگم لگنی و رباط‌های حیاتی است؛ بنابراین دستکاری آن نیازمند شواهد بالینی متقن است. به‌طور کلی، کاندیداهای جراحی استخوان دنبالچه بیمارانی هستند که معیارهای زیر را دارا باشند:

• درد مزمن مقاوم: تداوم درد ناتوان‌کننده بیش از ۳ تا ۶ ماه بدون پاسخ به مراقبت‌های پایه.
• بی‌ثباتی و تحرک‌پذیری بیش از حد (Hypermobility): جابه‌جایی بیش از اندازه مهره‌های انتهایی هنگام تغییر حالت از ایستاده به نشسته که در عکس‌برداری دینامیک رادیولوژی تأیید شده باشد.
• نیمه‌دررفتگی یا ساب‌لوکساسیون (Subluxation): زاویه‌دار شدن غیرطبیعی استخوان ناشی از زمین‌خوردگی شدید یا زایمان سخت.
• وجود اسپیکول یا خار استخوانی: زائده‌های استخوانی نوک دنبالچه که هنگام نشستن پوست و بافت نرم را از داخل تحت فشار و ساییدگی شدید قرار می‌دهند.
• اختلال عملکرد جدی: ناتوانی در انجام کار، رانندگی یا نشستن حتی با بالشتک‌های مخصوص.

قبل از جراحی دنبالچه چه درمان‌هایی امتحان می‌شود؟

پیش از آنکه تصمیم نهایی برای ورود به اتاق عمل گرفته شود، بیمار باید مسیر جامع درمان درد بدون جراحی را سپری کرده باشد. در یک کلینیک درد تخصصی، تدابیر درمانی مرحله‌به‌مرحله به شرح زیر اعمال می‌شوند:

1. اصلاح ارگونومی و استفاده از بالشتک دنبالچه: استفاده از پدهای داناتی‌شکل یا دارای برش U شکل جهت حذف فشار مستقیم در هنگام نشستن.
2. دارودرمانی هدفمند: تجویز داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) و شل‌کننده‌های عضلانی لگن برای فروکش کردن التهاب اولیه.
3. فیزیوتراپی و منیپولاسیون تخصصی: آزادسازی مایوفاشیال عضلات کف لگن، کشش رباط‌ها و تمرینات تقویتی لگن زیر نظر متخصص.
4. تزریقات موضعی کم‌تهاجمی: تزریق کورتیکواستروئید و بی‌حس‌کننده موضعی به مفصل ساکروبیسکوکسیژیال زیر گاید سونوگرافی یا فلوروسکوپی.
5. بلوک گانگلیون ایمپار: بهره‌گیری از تکنیک تخصصی بلوک عصبی بر روی گره سمپاتیک ایمپار (Ganglion Impar) جهت قطع انتقال سیگنال‌های درد به مغز در بیماران مبتلا به درد احشایی و پایدار دنبالچه.
6. تعدیل امواج رادیوفرکوئنسی (RF): استفاده از امواج آر‌اف برای سوزاندن یا تعدیل عملکرد فیبرهای حسی پایانه دنبالچه به شکل سرپایی.

چه زمانی از لیزر برای دنبالچه استفاده می‌شود؟

استفاده از لیزر برای استخوان دنبالچه بر خلاف جراحی‌های برشی، با هدف برش یا حذف استخوان انجام نمی‌شود؛ بلکه به عنوان یک روش کم‌تهاجمی، زمانی که بیمار در فازهای غیرجراحی قرار دارد تجویز می‌شود:

• التهاب بافت نرم و رباط‌ها (کوکسیدینی حاد و تحت‌حاد): زمانی که رباط‌های اطراف دنبالچه بر اثر ضربه، زمین‌خوردن یا زایمان دچار کشیدگی و التهاب موضعی شده‌اند.
• اسپاسم‌های مزمن کف لگن: در بیمارانی که درد استخوان دنبالچه منجر به انقباضات دردناک عضلات پرینه و نشیمنگاه شده است (از طریق لیزر پرتوان برای آزادسازی بافت).
• عدم پاسخ‌دهی به داروهای ضدالتهاب: زمانی که استراحت و دارو دردهای بیمار را تسکین نداده، اما شرایط بیمار نیازی به جراحی باز نشان نمی‌دهد.
• وجود کیست مویی هم‌زمان (سینوس پیلونیدال): زمانی که علت اصلی درد و تورم در ناحیه بالای دنبالچه، مجرای چرکی ناشی از برگشت مو است و نیاز به بستن مجرا با فیبر نوری لیزر دارد.

آماده‌سازی‌های پیش از جراحی دنبالچه

به دلیل قرارگیری دنبالچه در مجاورت ناحیه نشیمنگاهی، اقدامات پیش از عمل برای کاهش خطرات عفونت و اطمینان از آمادگی بافت‌ها از اهمیت حیاتی برخوردار است:

• تصویربرداری تشخیصی دقیق: تهیه عکس‌های رادیولوژی دینامیک (در دو حالت نشسته و ایستاده) و انجام MRI لگن برای مشخص کردن دقیق محل آسیب، شکستگی یا دررفتگی.
• تخلیه و پاکسازی روده (Bowel Prep): پزشک ممکن است مصرف ملین یا انجام تنقیه سبک در روز قبل از عمل را توصیه کند تا در ساعات ابتدایی پس از جراحی نیازی به اجابت مزاج پرفشار نباشد.
• قطع داروهای رقیق‌کننده خون: قطع مصرف آسپیرین، وارفارین یا پلاویکس با نظر مستقیم پزشک از ۷ تا ۱۰ روز قبل از عمل برای کاهش خطر هماتوم.
• شست‌وشوی استریل با صابون‌های آنتی‌باکتریال: استحمام شب قبل و صبح روز عمل با محلول کلرهگزیدین یا صابون‌های آنتی‌سپتیک جهت کاهش باکتری‌های پوست ناحیه ساکرال.

عمل برداشتن دنبالچه چگونه انجام می‌شود؟

جراحی استخوان دنبالچه تحت شرایط بیهوشی عمومی یا بی‌حسی نخاعی صورت می‌گیرد. در طول جراحی، بیمار روی شکم قرار گرفته و یک برش پوستی عمودی با طول حدود ۴ تا ۶ سانتی‌متر دقیقاً در بالای استخوان دنبالچه ایجاد می‌گردد. بافت‌های چربی زیرجلدی کنار زده شده و پریوستئوم (لایه محافظ استخوان) جدا می‌شود. سپس جراح با دقت مفاصل بین خاجی و دنبالچه را مشخص می‌کند و عضلات و رباط‌های اتصالی را بدون آسیب به رکتوم جدا می‌نماید. پس از آزادسازی، زائده استخوانی برداشته شده و محل اتصال سوهان زده می‌شود تا هیچ لبه تیزی باقی نماند. در نهایت، بافت‌ها لایه به لایه ترمیم و پوست بخیه زده می‌شود.

Coccygectomy جزئی در مقابل کامل (Partial vs Total)

بسته به شدت آسیب در تصاویر ام‌آر‌آی و معاینات بالینی، عمل ممکن است به‌صورت کوکسیژکتومی جزئی (Partial) یعنی تنها برداشتن قطعه متحرک، شکسته یا خار استخوانی باشد، یا کوکسیژکتومی کامل (Total) که در آن تمام استخوان از مفصل ساکروکوکسیژیال خارج می‌گردد. بررسی‌های بالینی نشان داده‌اند در صورتی که مفصل فوقانی دنبالچه آسیب‌دیده باشد، برداشتن کامل نتیجه پایدارتری ایجاد می‌کند تا نقطه دیگری منشأ تحریک نشود.

برای جراحی دنبالچه با لیزر از چه نوع تجهیزاتی استفاده می‌شود؟

بسته به نوع مداخله موردنیاز (لیزرتراپی عمقی، سوزاندن عصب یا تخلیه سینوس چرکی مجاور دنبالچه)، از دستگاه‌ها و ابزارهای پزشکی زیر استفاده می‌شود:

• لیزرهای دایود پرتوان (High-Power Diode Laser): با طول موج‌های ۸۱۰، ۹۸۰ یا ۱۰۶۴ نانومتر برای نفوذ فوتون‌ها به اعماق بافت‌های نرم اطراف دنبالچه و کاهش دردهای التهابی تاندون‌ها و مفاصل.
• فیبر نوری شعاعی (Radial Optical Fiber): پروب‌های یک‌بارمصرف بسیار باریک با تابش ۳۶۰ درجه که در روش‌های کم‌تهاجمی تخریب مجرای کیست مجاور ساکروم به کار گرفته می‌شوند.
• دستگاه رادیوفرکوئنسی (RF Generator) و کانولاهای عایق‌دار: در مواردی که با هدایت تصویربرداری، سوزاندن پایانه عصب دنبالچه (گانگلیون ایمپار) جهت قطع سیگنال‌های درد انجام می‌شود.
• سیستم هدایت فلوروسکوپی (C-Arm X-ray): دستگاه تصویربرداری زنده داخل اتاق عمل که برای تعیین دقیق موقعیت نوک سوزن یا پروب در مجاورت مهره‌های انتهایی دنبالچه استفاده می‌شود.

عمل دنبالچه چقدر طول می‌کشد؟

مدت‌زمان عمل برداشتن دنبالچه یک عدد ثابت برای همه بیماران نیست؛ زیرا ضخامت بافت نرم، آناتومی خاص استخوان خاجی و وجود چسبندگی‌های قبلی بر روند جراحی اثرگذار است. با این حال، در دست جراحان ارتوپدی یا ستون فقرات با تجربه، جراحی اصلی معمولا بین ۴۵ تا ۹۰ دقیقه به طول می‌انجامد. بیمار پس از اتمام عمل حدود ۲ ساعت در اتاق ریکاوری تحت پایش بوده و معمولا پس از یک شب بستری یا همان روز مرخص می‌شود.

آیا جراحی دنبالچه با لیزر درد دارد؟

پاسخ به این سوال باید به دو بخش حین عمل و بعد از آن تفکیک شود:

• حین جراحی: به لطف داروهای بیهوشی عمومی یا بی‌حسی موضعی نخاعی، بیمار هیچ‌گونه احساس دردی در طول برش و برداشتن استخوان نخواهد داشت.
• پس از جراحی: با محو شدن اثر داروها، بروز درد، حس فشار عمقی و سوزش در محل زخم طبیعی است. این درد با داروهای مسکن تجویزشده، پمپ ضددرد و یخ‌گذاری غیرمستقیم کنترل می‌شود و معمولاً در روزهای اول هنگام نشستن یا دفع مدفوع افزایش می‌یابد.

مزایای جراحی دنبالچه برای بیماران منتخب

بر اساس متاداده‌ها و مطالعات سیستماتیک بین‌المللی بر روی بیش از ۸۰۰ بیمار، جراحی کوکسیژکتومی در بیمارانی که با تشخیص دقیق و تایید ناپایداری مکانیکی انتخاب شده‌اند، نرخ موفقیت بالایی در بازگرداندن کیفیت زندگی نشان می‌دهد:

• تسکین پایدار و چشمگیر دردهای مزمن پس از پایان دوره نقاهت.
• امکان بازگشت به نشستن عادی و فعالیت‌های شغلی پشت‌میزنشینی.
• رفع نیاز به مصرف مداوم داروهای مسکن و تزریق‌های مکرر.
• کاهش ناتوانی جسمی و بهبود سطح سلامت روان بیمار.

آیا عمل دنبالچه خطرناک است؟

عوارض عمل برداشتن دنبالچه چیست؟

آگاهی از عوارض بالقوه به بیمار کمک می‌کند با مراقبت آگاهانه شانس نقاهت بی‌دردسر را ارتقا بخشد. بر اساس مقالات بالینی، عوارض احتمالی عبارتند از:

• عفونت محل برش (Surgical Site Infection): شایع‌ترین عارضه گزارش‌شده که به دلیل تعریق بالا و محیط آلوده اطراف نشیمنگاه رخ می‌دهد.
• باز شدن لبه‌های زخم (Wound Dehiscence): فشار ناشی از نشستن نامناسب و سرفه شدید می‌تواند لبه‌های پوستی را باز کند.
• تجمع مایع یا خون (سروما یا هماتوم): تورم زیرپوستی که در برخی مواقع نیاز به کشیدن مایع با سرنگ دارد.
• درد ماندگار یا درد فانتوم (Phantom Pain): باقی ماندن درجاتی از درد عصبی یا احساس سوزش علی‌رغم خارج کردن استخوان.
• آسیب بسیار نادر به رکتوم: که با دقت جراح در حفظ کپسول خلفی استخوان دنبالچه به صفر نزدیک می‌شود.

بیماران معمولاً بیشتر نگران چه عوارضی هستند؟

در نظرسنجی‌ها و مراجعات، بزرگ‌ترین دلهره افراد اختلال در بی‌اختیاری مدفوع یا ناتوانی دائمی در نشستن است. لازم است تاکید شود که عضلات اسفنکتر مقعد در این عمل دستکاری نمی‌شوند و برداشتن دنبالچه خطری برای اختیار گوارشی ندارد. همچنین ناتوانی در نشستن موقتی است و با ترمیم بافت پیوندی، کف لگن خود را بازسازی می‌کند.

دوره نقاهت عمل دنبالچه چقدر است؟

دوره بهبودی پس از جراحی استخوان دنبالچه به زمان و شکیبایی نیاز دارد؛ چراکه ترمیم بافت‌های پیوندی عمقی در محل نشستن کندتر از سایر نقاط بدن پیش می‌رود:

روزهای اول بعد از جراحی

در ۲ تا ۵ روز اول، تمرکز اصلی بر استراحت در بستر، کنترل درد و خشک نگه‌داشتن پانسمان است. خروج کوتاه‌مدت از تخت برای راه رفتن بسیار سبک توصیه می‌شود، اما باید از نشستن روی باسن کاملاً خودداری شود.

نشستن بعد از عمل دنبالچه

نشستن کامل معمولاً تا ۲ الی ۴ هفته ممنوع است. پس از کشیدن بخیه‌ها و رضایت پزشک، نشستن باید با استفاده از بالشتک‌های گوه‌ای یا دارای شکاف باز در ناحیه پشت و برای بازه‌های کوتاه ۵ تا ۱۰ دقیقه‌ای شروع شود و به‌مرور زمان افزایش یابد.

خوابیدن بعد از عمل

بهترین وضعیت خوابیدن، حالت خوابیده به پهلو همراه با قرار دادن یک بالش بین زانوها برای تراز کردن ستون فقرات و لگن است. همچنین خوابیدن روی شکم برای کاهش فشار روی بخیه‌ها گزینه‌ای بسیار مناسب است.

برگشت به کار و فعالیت

افرادی با مشاغل دورکاری یا ایستاده معمولاً پس از ۳ تا ۴ هفته می‌توانند فعالیت سبک را آغاز کنند. برای مشاغلی که نیازمند پشت‌میزنشینی مداوم، رانندگی طولانی یا برداشتن اجسام سنگین است، این بازه بین ۶ تا ۱۲ هفته متغیر خواهد بود.

مراقبت‌های بعد از جراحی دنبالچه

موفقیت یک عمل جراحی بی‌نقص مستقیماً به التزام بیمار به پروتکل‌های مراقبتی گره خورده است:

• خشک و پاکیزه نگه‌داشتن زخم: پس از اجابت مزاج باید شست‌وشو با احتیاط کامل صورت گیرد و محل با گاز استریل یا باد ملایم سشوار سریعاً خشک شود.
• پیشگیری جدی از یبوست: برای جلوگیری از وارد آمدن فشار فزاینده به کف لگن هنگام دفع، مصرف رژیم پرفیبر، مایعات زیاد و در صورت لزوم ملین‌های ملایم الزامی است.
• پوشیدن لباس‌های نخی و گشاد: اجتناب از پوشیدن شلوارهای جذب یا الیاف پلاستیکی که باعث تعریق موضع عمل می‌شوند.
• مصرف دقیق دوره‌های آنتی‌بیوتیک: جهت مهار هرگونه آلودگی باکتریایی بالقوه در ناحیه جراحی.

درصد موفقیت اقدامات لیزری دنبالچه چقدر است؟

میزان موفقیت تکنیک‌های لیزر مستقیماً به تشخیص دقیق علت زمینه‌ای درد بستگی دارد:

• در لیزر درمانی پرتوان (فوتوبیومدولاسیون): در کاهش درد، تحریک جریان خون و بازسازی رباط‌های ملتهب نشیمنگاه، مطالعات بالینی درصد بهبودی و کاهش علامت بین ۷۰ تا ۸۵ درصد را گزارش کرده‌اند.
• در جراحی کیست مویی با فیبر لیزر (SiLaC): میزان موفقیت در بستن و سوزاندن کامل مجرای کیست به بیش از ۹۰ درصد می‌رسد، بدون اینکه به بافت عمیق یا استخوان دنبالچه آسیبی وارد شود.

چه علائمی بعد از عمل نیاز به مراجعه فوری دارند؟

در صورت مواجهه با هر یک از نشانه‌های زیر، بیمار باید بلافاصله با جراح یا مرکز درمانی تماس حاصل نماید:

• تب بالای ۳۸ درجه یا لرز شدید.
• خروج ترشحات چرکین، شیری‌رنگ یا بدبو از محل بخیه‌ها.
• قرمزی، تورم و گرمای پیش‌رونده در اطراف خط برش.
• باز شدن حتی یک بخش کوچک از لبه‌های پوستی زخم.
• خونریزی جهنده یا خیس شدن مکرر پانسمان با خون تازه.
• درد ناگهانی شدید که به هیچ‌یک از مسکن‌ها پاسخ ندهد.

فیزیوتراپی بعد از عمل دنبالچه لازم است؟

پاسخ این است: برای همه بیماران در هفته‌های ابتدایی اجباری نیست، اما توانبخشی تخصصی کف لگن پس از بسته شدن کامل زخم یک سرمایه‌گذاری بی‌نظیر برای رهایی کامل از علائم است. فیزیوتراپیست با بازآموزی عضلات لواتور آنی، تمرینات تعادلی لگنی و ماساژ بافت اسکار مانع از ایجاد کوتاهی عضلانی و دردهای ثانویه ناشی از وضعیت نامناسب بدنی می‌شود.

جراحی دنبالچه بهتر است یا درمان غیرجراحی؟

هیچ نسخه‌ای وجود ندارد که برای همه کارساز باشد؛ ارزیابی دقیق تفاوت‌های بنیادین این دو شیوه در جدول زیر به شما کمک می‌کند با آگاهی کامل در این مسیر گام بردارید:

آیا لیزر جایگزین جراحی باز دنبالچه است؟

پاسخ قاطعانه منابع پزشکی این است: خیر؛ هیچ مطالعه داوری‌شده‌ای در ژورنال‌های ارتوپدی و ستون فقرات وجود ندارد که نشان دهد دستگاه لیزر توانایی تبخیر کامل استخوان دنبالچه یا حذف نیاز به آزادسازی مکانیکی را داشته باشد. اگرچه پیشرفت‌های فناوری جراحی به سمت متدهای آندوسکوپیک و برش‌های بسیار ظریف (Minimally Invasive) در حال حرکت است، نام‌گذاری کوکسیژکتومی به عنوان «جراحی با لیزر» بیشتر یک اصطلاح بازاریابی برای جذب مخاطبان است. در کلینیک‌های پیشرفته، لیزر به عنوان یک مداخله مکمل قدرتمند برای خاموش کردن کانون‌های التهابی قبل یا بعد از عمل مطرح است، نه جایگزین خود عمل جراحی استخوان.

فیلم عمل جراحی دنبالچه چه چیزی نشان می‌دهد؟

بسیاری از بیماران با جستجوی فیلم عمل در اینترنت دچار اضطراب شدید می‌شوند. تصاویر و ویدیوهای ثبت‌شده در اتاق عمل تنها نمایانگر یک پروسه تخصصی در بستری کاملاً استریل است و احساسات، ظرافت‌های پاتولوژیک یا تجربه بیمار را به تصویر نمی‌کشد. مشاهده انیمیشن‌های سه‌بعدی و الگوهای شماتیک پزشکی گزینه‌ای بسیار مناسب‌تر و آرامش‌بخش برای درک تغییرات آناتومیک نسبت به ویدیوهای واقعی جراحی است.

هزینه عمل جراحی استخوان دنبالچه چقدر است؟

اعلام یک رقم قطعی برای هزینه این عمل بدون معاینه بالینی غیرممکن است. این رقم تابع زنجیره‌ای از مؤلفه‌های پزشکی و بیمارستانی است:

• نوع عمل انتخابی (کوکسیژکتومی جزئی در برابر کامل).
• مرکز درمانی (بیمارستان دولتی، خصوصی یا مراکز جراحی محدود).
• مدت‌زمان بستری و نیاز احتمالی به مراقبت‌های ویژه پس از بیهوشی.
• دستگاه‌ها و ابزارهای مصرفی یک‌بار مصرف مورد استفاده جراح.
• تصویربرداری‌های دقیق تشخیصی مانند ام‌آر‌آی، سی‌تی‌اسکن و رادیوگرافی‌های دینامیک نشسته و ایستاده.
• پوشش بیمه‌های پایه و تکمیلی.

آیا بیمه هزینه عمل دنبالچه را پرداخت می‌کند؟

از آنجا که کوکسیژکتومی یک عمل درمانی استاندارد برای بازگرداندن عملکرد حیاتی حرکتی است و جنبه زیبایی ندارد، تحت پوشش اکثر شرکت‌های بیمه پایه و تکمیلی در صورت احراز شواهد بالینی و تایید پزشک معتمد قرار می‌گیرد.

چه کسانی نباید سریع سراغ جراحی بروند؟

بیماران نباید تحت تأثیر کلافگی از درد، تصمیم‌های شتاب‌زده بگیرند. جراحی در گروه‌های زیر ممنوع یا دارای اولویت بسیار پایین است:

• افرادی که معاینه جامع تفریقی نشده‌اند: دردهایی که ممکن است ناشی از گرفتاری عصب سیاتیک، دیسک‌های کمری، درد لگن با منشأ داخلی یا بیماری بورسیت ایسکیال باشند.
• بیمارانی که درمان‌های محافظه‌کارانه را به مدت کافی طی نکرده‌اند: حداقل ۳ تا ۶ ماه برنامه مدون توانبخشی و تزریقات اختصاصی ضرورت دارد.
• افرادی با دردهای سرگردان یا فیبرومیالژیا: که در آنها جراحی ممکن است نه تنها درد را حذف نکند، بلکه موجب تشدید آن شود.